ขอคาราวะ "ครูภูเขา-หัวใจเพื่อเยาวชน" ในถิ่นทุรกันดาร
ครูภูเขา: ชื่อจริง นายประสิทธิ์ อินทฉิม อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนขุนห้วยตากพัฒนาศึกษา ตำบลท้องฟ้า อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก เป็นโรงเรียนถิ่นทุรกันดารในพื้นที่ภูเขาสูง มีนักเรียนเป็นชาวเขาเผ่าม้งทั้งหมด ภาษาที่ใช้ในหมู่บ้านคือภาษาม้ง ที่มาของคำว่า ”ครูภูเขา” ครูประสิทธิ์ เป็นครูในพื้นที่ภูเขาสูงมาโดยตลอดในชีวิตของความเป็นครูตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523-2562 และมีความหมายมากสุดๆ คือที่โรงเรียนขุนห้วยตากพัฒนาศึกษาเป็นโรงเรียนที่ไม่เหมือนโรงเรียน ในวันที่ได้รับคำสั่งต้องไปปฏิบัติหน้าที่ผู้บริหารที่โรงเรียนแห่งนี้ ก้าวแรกที่เข้ามาในโรงเรียนก็ถามตัวเองว่า นี่ใช่โรงเรียนหรือป่าว และยังมีคำถามกับตัวเองอีกว่า แล้วเราจะอยู่ที่นี่ได้ไหมนี่ เพราะนอกจากสภาพพื้นที่สูงแล้วห้องเรียนก็สร้างจากไม้ไผ่ทั้งหมด พื้นห้องเรียนเป็นดิน โต๊ะนักเรียนเป็นแคร่ไม้ไผ่พอให้เด็กๆนั่งเรียนกันได้ มีนักเรียนไม่ถึง 100 คน ในปีแรกที่มาโรงเรียนแห่งนี้ครูประสิทธิ์คิดอย่างมากว่าจะทำอย่างไรดี อีกทั้งได้ทราบมาว่าอดีตผู้บริหารโรงเรียนแห่งนี้ทั้ง3ท่านก่อนหน้าครูประสิทธิ์อยู่กันได้คนละ 2 ปีก็ย้ายลงดอยกันแล้ว แล้วเราล่ะจะอยู่ 2 ปีแล้วย้ายเหมือนคนก่อนๆไหม วันแรกๆก็ยังคงหาคำตอบไม่ได้ เพียงแต่คิดว่าจะหาทางแก้ปัญหาให้เด็กๆอย่างไรให้มีที่นั่งเรียนให้เหมาะสมก่อน หลังจากนั้นจึงได้นำคณะครูที่มีอยู่ 7-8คน เข้าไปตัดไม้ซ่อมแซมห้องเรียน ที่นั่งนักเรียนมาโดยตลอด และในปีถัดๆมาก็ได้เดินทางไปประสานงานกับค่ายอาสาพัฒนาจากสถานศึกษาหลายๆแห่งให้มาช่วยพัฒนาโรงเรียนแห่งนี้
หลังจากนั้นมาครูประสิทธิ์ได้คิดการพัฒนาทางด้านวิชาการ ด้านอาคารสถานที่มาโดยตลอดเป็นระยะเวลากว่า 10 ปี จนวันหนึ่งหลังจากค่ายอาสาพัฒนาแห่งหนึ่งได้ช่วยพัฒนาและเดินทางกลับไปแล้วประมาณ 6 วัน ครูประสิทธ์ได้พบกระดาษแผ่นหนึ่งของนักเรียนติดไว้ที่ฝาผนังห้องเรียนมีภาพวาดรูปครูประสิทธิ์พร้อมเขียนกำกับว่า “ครูภูเขา” ผมเห็นแล้วอุทานว่า “เออ…เข้าท่าดี” ตั้งแต่นั้นมาครูประสิทธิ์ อินทฉิม ก็ได้กลายเป็นครูภูเขานับแต่นั้นเป็นตันมา
อยู่ทำงานมา 10กว่าปี นักเรียนบนดอยก็เพิ่มมากขึ้นทุกๆปี อาคารเรียนไม่พอเพียง ไฟฟ้าไม่มีใช้ วัสดุอุปกรณ์ที่เอื้อต่อการเรียนการสอนก็ไม่พอและยังเป็นพื้นที่ๆไฟฟ้าเข้าไม่ถึง สารพัดปัญหาแต่ครูภูเขาก็ไม่เคยย่อท้อ สู้กับปัญหาต่างๆในทุกๆรูปแบบ
กราบขอบพระคุณทุกๆความช่วยเหลือจากจิตอาสาทุกๆท่านที่ได้เคยมีส่วนช่วยเหลือเด็กๆและเยาวชนด้อยโอกาส และขอกราบคาราวะ “ครูภูเขา” ท่าน ผอ. ประสิทธิ์ อินทฉิม มา ณ ที่นี้
